........... من و تو كم

گفتنيها كم نيست ، من و تو كم بوديم
خشك و پژمرده ، تا روي زمين خم بوديم
گفتنيها كم نيست ، من و تو كم گفتيم
مثل هذيان دم مرگ ، از آغاز چنين ،‌درهم و برهم گفتيم
ديدنيها كم نيست ، من وتو كم ديديم
بي سبب از پاييز ، جاي ميلاد اقاقيها را ،‌پرسيديم
چيدنيها كم نيست ، من و تو كم چيديم
وقت گل دادن عشق ، روي دار قالي
بي‌سبب حتي ، پرتاب گل سرخي را ، ترسيديم
خواندني‌ها كم نيست ،‌من و تو كم خوانديم
من و تو ساده ترين ،‌شكل سرودن را
در معبر باد ،‌با دهاني بسته وامانديم
من و تو كم بوديم
من و تو ،‌ اما در ميدانها
اينك اندازه ‌ما مي‌خوانيم
ما به اندازه‌ ما مي‌گوييم ،‌ما به اندازه‌ ما مي چينيم
‌ما به اندازه‌ ما مي بوييم ،‌ما به اندازه‌ ما مي روييم
من و تو كم نه كه بايد شب بي ‌رحم وگل مريم وبيداري شبنم باشيم
من و تو خم نه و درهم نه وكم نه ،‌كه مي‌بايد ،‌با هم باشيم
من و تو حق داريم در شب اين جنبش
نبض آدم باشيم
من و تو حق داريم كه به اندازه‌ ما هم شد
با هم باشيم
گفتنيها كم نيست

اي كاش گل بودي و من از باغها ميچيدمت

 يا كه طلوعي بودي و از پنجره ميديدمت

اي كاش چشمانت ضريحي داشت چون رنگين كمان

هر وقت باران مي گرفت از دور مي بوسيدمت

آري آغاز دوست داشتن است

كه همين دوست داشتن زيباست

چرا ؟!

چرا آسمون می باره ؟!

چرا زندگی سياهه ؟!

چرا دل ها سر راهه ؟!

چرا اين دنيا سرابه ؟!

چرا عاشق جدا زياره ؟!

آخه خدا چرا  . . .

نمی دونم تو می دونی که دلم هواتو کرده

تو می دونی که چقدر يادتو کرده

نمی دونم تو می دونی که چقدر دلم شکستست

تو می دونی که چقدر عاشق و خستست

نمی دونم تو می دونی که دارم می يام سراغت

تو ميدونی که ميخوام بشم هلاکت

نمی دونم تو ميدونی که منم فدای اسمت

اسم پاکت مثل مريم مقدس

نمی دونم تو ميدونی که چقدر برام عزيزی

نمی دونم تو ميدونی که توی شبهای تيره

وقتی که دلم ميگيره ، عطر ياد تو غمُ ازم ميگيره

نمی دونم تو ميدونی توی رويام

تا ميخواد بگيره دستام ، دستای پر گلُ زيبات

می بينه که خاليه جات

نمی دونم تو می دونی وقتی که دلم ميگيره

عطر ياد تو غمُ ازم ميگيره.......

عاشقي يعني

ساعت ها ايستادند زير برف و بارون و آفتاب براي ديدن معشوق

ماه ها مست ديدار بودن

خريدن يه لحظه ناز نگاه معشوق

يه نامه براي معشوق كه تو دل سياه شب از سپيدي فردا ميگه

بو كشيدن دست خط معشوق

گريه كردن...گريه كردن...گريه كردن

عاشقي يعني

بارها خواب معشوق رو ديدن

هر كجا به ياد معشوق بودن

غرق لذت شدن حتي از صداي نفس هاي معشوق

با ديدن معشوق ضربان قلبت بره رو هزار

عاشقي يعني

من ( حاضرم ) نباشم تا تو باشی

وصال ، وصال دو روح نه دو جسم

مال من نباش ، اما باش و زندگي كن

به خاطر تو

به تو پيوسته دل از وحشت شبهاي دراز به تو پيوسته دل از تلخي ديدار شكست به تو اي نغمه راز به تو اي غنچه مست به تو پيوسته دل آنجا ، كه نه ... نتواند كه رهايي دهد از خويشتنم به تو پيوسته دل آنجا ، كه پي از جنبش درد نيش پر كينه فرو برده چو ماري به تنم به تو اي ساغر لبريز اميد به تو اي غنچه نيلوفر ناز به تو پيوسته دل از ننگ درنگ به تو پيوسته دل از رنج نياز وه چه بت ها ، كه به شبهاي گرانبار و خموش غم ديرينه بر انگيخت از اين جان تباه من شوريده به ياد تو در اين كلبه تنگ دل افسرده رها كرده  به پندار سياه وه چه شب ها ، كه به بيغوله ناكامي سرد پيش آينه شكستم غم تنهايي خويش دست بر چانه ، در انديشه تلخ ، از سر درد رنگ جاويد زدم بر رخ رسوايي خويش به تو پيوسته دل از ظلمت روز به تو پيوسته دل از محنت شام به تو اي گنج مراد به تو اي رنج مدام !

http://www.love-iran.com/Flash/love-iran.htm